c/o Pictoright Amsterdam 2026
Tot en met 27 september is in het Stedelijk Museum Schiedam een overzicht te zien van het kleurrijke, sociaal bewogen oeuvre van Lou Loeber (1894–1983). Haar naam roept wellicht niet meteen herkenning op, maar binnen de Nederlandse moderne kunst neemt zij een bijzondere positie in. Met haar tegenwoordig actuele ideeën over gelijkwaardigheid en toegankelijkheid was zij haar tijd ver vooruit. Geïnspireerd op deze idealen ontwikkelde ze in de jaren twintig een heel eigen harmonieuze stijl, waarmee ze wilde bijdragen aan een evenwichtigere, socialere wereld. In haar interieurs, landschappen, stillevens en portretten vertaalt zij de waargenomen werkelijkheid naar abstracte vormen, maar het onderwerp blijft herkenbaar. Invloed van Wassily Kandinsky en De Stijl is niet ver weg. Loeber vindt dat haar werk toegankelijk moet zijn voor iedereen. Haar composities worden gekenmerkt door een uitgebalanceerd evenwicht tussen kleur en vorm. Met wat fantasie herken je bloemen in een stilleven van 1928, terwijl deze in het paneel met Aronskelken uit 1928 overduidelijk aanwezig zijn.
Uit de schaduw.
Te lang stond Lou Loeber in de schaduw van tijdgenoten als Piet Mondriaan, Theo van Doesburg en Bart van der Leck, daarin brengt deze tentoonstelling verandering. In Loebers paneel met Man bij de kachel (1947) is invloed van Van der Leck niet te missen. Vergevorderde stilering paste ze ook toe in haar geestige impressie van Slapenden, dat zij in 1925 in zeefdruk uitgaf.
In deze eerste van een reeks aan vrouwelijke kunstenaars gewijde exposities belicht het Schiedamse Museum Loebers rol als een van de belangrijksre wegbereiders voor abstracte kunst. Omdat zij vond dat haar werk voor iedereen bereikbaar moest zijn, maakte zij -in navolging van de Franse kunstenaar Albert Gleizes- meerdere in verschillende media uitgevoerde versies. Wie geen geld had om haar werk te kopen kon terecht in de kunstuitleen die zij in 1932 samen met haar echtgenoot Dirk Koning had opgericht.
In de expositie wordt haar ontwikkeling van figuratie naar abstractie inzichtelijk gemaakt. Aan de hand van drie impressies van Schiedamse Molen de Walvisch kun je dit proces volgen. De wieken van de ter plaatse geschetste molen werden door haar gereduceerd tot geometrische vormen. De nog zeer herkenbare dijkhuisjes lijken door een klap van de wieken om te vallen.
Steeds ontvankelijk voor nieuwe ontwikkelingen slaat zij ruim dertig jaar later een nieuwe weg in. Geïnspireerd op het werk van Russische constructivisten en de kubist Fernand Leger, die gefascineerd zijn door de technologische ontwikkelingen van de nieuwe tijd, ontstaat in 1954 haar paneel met Gasfabriek in Arnhem.
c/o Pictoright Amsterdam 2026
De overzichtstentoonstelling maakt haar ontwikkeling van figuratieve kunst naar abstractie inzichtelijk, alsook de veelzijdigheid van een vrouw die op 60-jarige leeftijd nog overstapte naar de abstract-geometrische stijl van de constructivisten.
Eveneens in Stedelijk Museum Schiedam is tot en met 25 oktober eveneens een verrassend overzicht te zien van de Frans-Nederlandse kunstenaarsfamilie Klein. Vader Frits en zoon Yves zijn het meest bekend, maar ook hun respectievelijke partners Marie Raymond en Rotraut Ueker maakten kunst van formaat.
